Rust!

Het lijkt natuurlijk geweldig om zoals hiernaast te kunnen luieren. Maar het is niet wat het lijkt. Tenminste... afgelopen week heb ik een keer als tip van de dag bedacht dat er die dag een kwartiertje niets gedaan moest worden. Echt gewoon simpelweg he-le-maal niets!

Geen tv, geen boekje, geen kinderen, geen radio, natuurlijk geen computer! Niets. En wat bleek? Dat viel tegen. Eigenlijk doet iedereen wel 'iets' als ze 'niets' doen. Want dan kijken ze dus tv, lezen wat, zijn met de kinderen bezig, luisteren naar muziek of googlen, hyven, twitteren, bloggen of doen weet ik veel wat.

In ieder geval niet niets.

We zijn het gewoon verleerd. Ik ben niet anders. Ik word ook behoorlijk onrustig van het idee dat ik niets ga doen. Of werd eigenlijk want het is een trucje wat ik mezelf opnieuw heb aangeleerd. En het is heerlijk om af en toe je hoofd echt helemaal leeg te kunnen maken.

Want dat is de volgende valkuil. Dat je dus terwijl je 'niets' aan het doen bent, je de onbetaalde rekeningen de revue laat passeren, al die klusjes die nog gedaan moeten worden in je hoofd op een rijtje zet of je mentaal bezighoudt met al die andere zaken die je hoofd binnenglippen. Niet aan toegeven. HOE? Mij lukt het door simpelweg 'stop' te denken. En me daarna weer te richten op niets. In alle eerlijkheid moet ik zeggen dat het niet helemaal 'niets' is. Ik hoor het ruisen van de zee, voel de warmte van de zon... ik ben een strandmens :-) Maar misschien zit jij in het bos of op de maan.

Als je er maar 'niets' zit te doen!

KlusjesDag

De volgende stap in mijn carriére als coach/organizer... een eigen kalender en een boek, verwachte verschijningsdatum eerste helft volgend jaar. Voila!

En het is verbazingwekkend dat het nog werd aangeboden want laten we wel wezen: het onderwerp van het boek is een opgeruimd hoofd in een opgeruimd huis. En om dat te bespreken kwam de uitgever in kwestie bij Kaat thuis, midden in de vakantie als er 4 kinderen rondspringen, net na een druk carnavalsweekend waardoor het huishoudelijke niet geheel onder controle gehouden kon worden en een hond die een paar minuten voor aankomst van de uitgever de woonkamer onderpoepte omdat hem dat wel een leuke afleiding leek.

En dan toch nog een contractje mogen tekenen! Kun je nagaan hoe gestructureerd chaos hier verloopt :-)

Hoe staat het met de chaos om jou heen? Een tip van Kaat is om eens in de zoveel tijd een KlusjesDag in te stellen. Loop je huis door en maak per kamer een rondje. Wat liggen er nog voor kleine klusjes te wachten op afhandeling?

• misschien een likje verf over dat afgestoten stukje op de muur


• plintje hier en daar


• het ophangen van een schilderij of plank


• het organiseren van je kookboeken


• het versturen van kaartjes aan uit het oog verloren bekenden


• het uitproberen van dat ene cake-recept


• het opnieuw inruimen van een kastje met prullen

en zo zijn er nog vele klussen meer te verzinnen. Dus pak een notitieblokje en begin met noteren. En vul de lijst aan als je nieuwe klusjes tegenkomt. En is een KlusjesDag te hoog gegrepen, stel dan een dagelijks KlusMomentje in.

Want het is vaak niet het 'geen tijd hebben' waardoor dit soort klusjes blijven liggen. Het is het 'niet aan denken' wat je parten speelt. En door dit lijstje hoef je dus nooit te denken 'wat wilde ik ook alweer doen?'

Veel plezier ermee!

De douchecoach komt!

Vol ongeloof staarden 3 paar ogen me aan. "Ja hoor, echt waar", zei ik. "Ik ben het zat dat jullie elke morgen de douche op z'n kop zetten dus heb ik de douchecoach besteld"

Om mijn verhaal kracht bij te zetten liet ik het mailtje zien waarin stond dat de douchecoaches woensdag verstuurd werden. "Hé! Daar staat verstuurd, je verstuurd toch geen mensen?", zei een oplettend kind. Maar met mijn uitleg dat iedereen wel eens fouten typt en dat er gestuurd moest staan werd genoegen genomen en dus zijn de Mossel-kinderen in bange afwachting van DE DOUCHECOACH.

De oudste is natuurlijk niet zo'n makkelijk slachtoffer dus of hij meedoet of twijfelt... wie zal het zeggen. Maar de andere 2 zien het niet met angst en beven maar toch met lichte kommer en kwel tegemoet. "Ik hou wel mijn zwembroek aan!" meldde kindje nummer 3. Dat vond Rutger belachelijk en dat kon niet. Dat zou de hele coaching vertekenen en dat kon natuurlijk niet. Heel die douchecoach voor niets gekomen. Mopperend meldde kind nr 3 dat ie daar écht niet aan ging beginnen maar een strenge blik van moeder smoorde verder protest. Kind nr 2 vond het hele gedoe belachelijk omdat zij zich altijd gedroeg in de douche.

Ben benieuwd naar hun gezicht als vrijdag, als ze terugkomen van het wekelijkse verblijf bij hun vader, de douchecoach nog geen 10 cm groot blijkt te zijn en een zandloper is die na 5 minuten leeggelopen aangeeft dat je watertijd erop zit...

En een nieuw item in de webshop. Voor nog geen 5 euro, inclusief verzendkosten!

Is het begin nu dan echt gemaakt?

Ik heb in vroeger jaren voorbeelden van opruimen en structureren gehad. Een tijdje wilde ik Martha Steward zijn maar dat bleek al snel nauwelijks haalbaar. Voor wie Martha niet kent: Martha is een amerikaanse guru op het gebied van... tsja, van vanalles eigenlijk.

Ze bakt geweldige taarten, maakt eigen verjaardagskaarten en misschien ook wel slingers en kadopapier. Alles is netjes opgeruimd en overal in huis staan verse bloemen en mooie kaarsen. Elke maaltijd is een opeenstapeling van lekkere hapjes, gangen en supertoetjes en dat alles op een prachtig, zelfgemaakt natuurlijk!, servies. Kortom, de huishoudelijke droom van elke man misschien wel, want Martha heeft alle touwtjes zelf in handen en zucht nooit waarom zaken niet in de wasmand liggen. Die belandden daar namelijk vol-automatisch. Marthe is niet geheel en al perfect want de belastingdienst kreeg lucht van niet opgegeven inkomsten en dus kon Martha brommen of betalen.
Zonder zonden is dus niemand bleek maar weer!

Inmiddels ben ik van dat ideaal beeld afgestapt. Ik wil geen huis waar iedereen jaloers op is, ik wil niet de versgebakken koekjes- en supertractatiesgeheelzelfgemaakt- moeder zijn. Ik wil gewoon lekker in mijn vel zitten en prettig in mijn huis wonen. Ik wil een huis waar iedereen zich welkom voelt, ook als er een stapeltje was op vouwen ligt te wachten (wat voorkomt, ook bij mij!) en waar wij als gezin gewoon prettig toeven.

En dat laatste gebeurd niet als het een Martha Steward huis zou worden.Maar een Kaat Mossel-thuis is een prima 2e optie!