woensdag 20 mei 2009

FALEN!


Ik zet t maar direct in hoofdletters. Het is een woord met een nare lading. Maar wie nooit faalt heeft ook nooit succes! Want falen geeft je informatie over je functioneren, motiveert je om die informatie een volgende keer ook toe te passen. Leermomentjes! En zo raap je elke keer dat je valt een stukje ervaring op.

Falen zorgt ervoor dat je een stukje dichter bij je doel komt. En toch vergeten we liever dat we gefaald hebben dan dat we het de aandacht geven. Falen stellen we gelijk aan onsuccesvol zijn. Geheel onterecht! Want zolang je je falen negeert, niet de moeite neemt om te bedenken en te bekijken waarom en waar het mis ging... tsja, dan is de kans op herhaling groot.
Mislukkingen geven je de mogelijkheid om kennis en ervaring op te doen en geen enkel succes is zonder die beide opgebouwd.
Dus richt ik me de komende tijd op mijn falen om die voor mij lastige 10 kilo eraf te krijgen via de afvalkletsverhalen Ik ben benieuwd op welk falen jij jouw aandacht gaat richten en welk succes daar het gevolg van zal zijn. Je mag het mij natuurlijk altijd laten weten!

dinsdag 12 mei 2009

T zijn de kleine dingen die het doen...


Een belangrijk deel van je leven ben je bezig om 'gelukkig te worden'. Wat dat geluk precies is, wordt door iedereen anders ingevuld. En soms zijn mensen zelfs zo druk bezig met gelukkig te worden dat ze volkomen vergeten gelukkig te zijn. Die vergeten dat een dag niet gelachen een dag niet geleefd is en aan wie alle plezier in hun leven volledig aan ze voorbij gaat.
Het hoeft 'm niet in de grote dingen te zitten. Mijn momenten?
Een wandeling over de hei met het gezin, vanuit mijn bed naar de sterren kunnen kijken omdat wij onder het schuine raam slapen, in de tuin een kopje thee, gourmetten met z'n allen terwijl we een Disneyfilm kijken... geen dure zaken maar gewone dagelijkse dingen die bepalen wie ik ben en hoe ik leef.
Wat streef jij na? Waar haal jij jouw geluk uit? Wat bepaalt wie jij bent en hoe jij leeft?
Iedereen heeft zulke geluksmomentjes in zijn leven, maar of je ze ook daadwerkelijk wilt zien is de keuze die je maakt. De meesten van ons hebben het te druk. Met rennen en vliegen van werk naar huis, van supermarkt naar afspraak. Kijken naar de buren en streven niet hetzelfde maar meer na. Loeren constant over hun schouder of ze niet worden ingehaald door collega's, vrienden en familie.
Verlies nooit de kleine zaken uit het oog die bepalend zijn voor het grote geheel. Want hoe truttig het ook klinkt, we weten het allemaal 'wie het kleine niet eert...'

zondag 3 mei 2009

Hoe sterk ben jij?


Ik verbaas me altijd weer over het taboe wat er op het inschakelen van hulp bestaat. Niet de hulp als je niet kunt koken of nog geen chinees praat. Maar wel de hulp van een coach, zoals bijvoorbeeld Kaat. Zo'n groot taboe dat sommige mensen nog niet naar de uitleg over mijn werkzaamheden willen luisteren omdat elke schijn dat zij Kaat nodig zouden kunnen hebben vermeden moet worden.
Geloof me, dat zijn de ergsten!


Niet dat ze nou zozeer verborgen bergen en stapels hebben achter de deuren die voor de visite gesloten blijven. Maar wel dat juist deze groep bij doorvragen de meeste stress lijkt te hebben. Hele dagen verschrobbben en verboenen om maar niet te verzanden in vieze choas en geestelijke narigheid.
Niet gelukkig zijn met de invulling van hun leven zoals het is maar dat onder het kleed boenen omdat onvrede als een teken van zwakte wordt gezien. Meer door hunzelf dan door anderen in hun omgeving.

Juist hier zo een beetje hulp bij het lijn brengen in het dagelijkse doen en laten niet misstaan. Pas als deze mensen omvallen van de stress en volkomen leeg niets anders meer kunnen dan voor zich uitstaren. Pas dan blijkt dat het allemaal niet zo lekker en gestroomlijnd voor ze verliep.


Om hulp vragen vóór het omvallen is geen teken van zwakte. Juist toegeven dat je niet alle lasten maar ook niet alle lusten in je uppie kunt dragen geeft aan dat je sterk in je schoenen staat en dat je zelfbewust genoeg bent om een steuntje in de rug te durven aanvaarden. Goed voor jezelf zorgen begint niet enkel met daaraan toegeven maar ook met orde op zaken stellen van jouw ongezonde leef- en/of eetgewoonten.


Ga 's eerlijk met jezelf om de tafel zitten en schrijf 's op waar jij orde op zaken zou willen stellen. Niemand leest mee, dus gooi het er maar uit! Je eigen persoonlijke breindump.

En als je daar eerlijk in kunt zijn en een steuntje hier of daar zou niet zo'n slecht idee zijn... vraag er dan ook om! Zo stevig sta jij toch wel in je schoenen?