Doen alsof...

'Doen alsof'. En dan niet op de manier van 'we belazeren de kluit', maar op de manier van 'als je kwaliteit wilt, moet je doen alsof je die kwaliteit al bezit'.

HUH!?!

Och, als je erover nadenkt heb je het vast zelf wel eens in de praktijk gebracht. Maar wat als je dat nu 's heel bewust gaat doen. Dat je een bepaalde eigenschap nog niet uit gewoonte in de praktijk brengt, wil nog niet zeggen dat je geen begin kunt maken met het 'doen alsof' je dit wel uit gewoonte doet. 'Fake it untill you make it!'.

Ik ga liever zelf nog een stapje verder. Door eenvoudigweg positie in te nemen. Hoe? Door te beseffen dat elke uitkomst een mentale voorbereiding kent. Wat een coachpraat ineens van Kaat! Maar het is wel zo. Elke bereikt doel kent een voorbereiding en het geloof in eigen kunnen.
Het gaat dus niet om 'doen alsof' op de 'ik jok mezelf er wel doorheen'-manier. Het gaat puur om geloof in eigen kunnen!

Ik bedenk bij veel zaken 'hoe zou ik me voelen als het anders (positiever) zou zijn. En dat gevoel hou ik vast. Nu Rutger voor enkele maanden weg is kan ik me richten op alles wat er anders is nu ik er alleen voor sta. Dat werkt erg deprimerend. Ik richt me liever op hoe heerlijk het zal zijn als hij er weer gewoon bij is en hoe prettig het is dat we af en toe contact kunnen hebben ondertussen.

Toen ik nog gebukt ging onder mijn extra kilo's straalde ik absoluut geen 'jammie mammie' uit, maar toen ik besefte dat die extra kilo's niets afdeden aan wie er in mij schuilde vond iedereen ineens dat ik er zo goed uitzag en straalde, terwijl er nog geen ons verdwenen was.

Wij leerden elkaar kennen toen ik net gescheiden en Rutger nog in opleiding was. Geen cent te makken, direct samenwonend en allerlei tegenslagen... natuurlijk moest er geld geleend worden voor reparaties en nieuwe aanschaffen. Maar we lieten onze dagen niet regeren door die last en de bijbehorende trubbels. We keken naar wat we wel onder controle konden hebben. En dat was het gevoel dat we op z'n minst elkaar hadden. We deden niet alsof door ons beter voor te doen dan we waren, maar deden alsof door te beseffen dat we het nóg beter zouden krijgen als we al hadden als die maandelijkse onkostenpost zou zijn verdwenen en dat gevoel vast te houden. En we maakten een plan van aanpak om van die lasten af te komen.

Het gaat er dus niet om dat je je ogen sluit voor de situatie waarin je zit, het gaat erom dat je je kunt richten op de door jouw gewenste verandering in de toekomst, waardoor je alle positieve energie die dat oplevert kunt richten op het ook daadwerkelijk bereiken van dat ideaal! Door de positie in te nemen dat:

• succes gegarandeerd is!
• obstakels enkel snelheidsheuveltjes zijn. Je houdt er rekening mee, je vertraagt even maar je stopt er niet voor.
• elke actie reactie geeft. Wat jij doet heeft gevolgen voor elke uitkomst.
• een crisis nieuwe kansen brengt en die moet je grijpen!
• je verantwoording kunt nemen voor je leven, jouw acties en jouw keuzes.

Verander van slachtoffer in 'ondernemer'. Het innemen van de positie is iets wat zich in je hoofd afspeelt en wat je uitstraalt door je doen en je laten. Doe het met hart en ziel en richt je op wat kan gaan komen.