Ik kreeg het er vroeger helemaal benauwd van. De voorjaarsschoonmaak. Dan zag ik vanaf het schoolplein alle ramen al openstaan, beddengoed buitenhangen en stond alles bij thuiskomst op z'n kop. In mijn herinnering kon dat goed een hele week in beslag nemen.Vre-se-lijk! Mijn hele leven op z'n kop enkel omdat de zon ging schijnen. Gordijnen werden gewassen, kleden met de bij de drogist gehaalde shamporaller gesopt en zilver gepoetst. Tot alles weer schoon en lentefris rook. Ik voelde me altijd ontheemd, Jessie-alleen-in-een-schone-wereld.
Ik weiger te voorjaarschoonmaken. Ik begin er niet aan. Ik hou het door het hele jaar heen wel lekker bij en ga dan in plaats van te boenen lekker in die eerste zonnestraaltjes van de lente zitten. Dát is waar het bij 'kaatmosselen' omgaat!
(voor wie dacht dat je hier een superhuisvrouw kon worden. Nee dus, maar wel een supergelukkige en met een frisse lentezonnige-toet!)
1 opmerking:
Dat van vroeger herinner met niet als zijnde een heel gedoe ofzo (terwijl mijn moeder dat toch ook deed hoor, die voorjaarsschoonmaak, ook al deed ze dagelijks t huishouden). Ikzelf ben geen pietje precies thuis, wel op t werk (werk als huishoudelijke hulp) maar als die lentekriebels in mijn kop zitten, gooi ik ook mn huis ondersteboven en sop ik eens extra en meestal verander ik de woonkamer ook dan nog maar eventjes weer (dat gebeurt +/- 3x per jaar).
Helaas spelen er even hele andere dingen zich af waardoor ik t hh maar even laat voor wat t is, maar op mn werk merkte ik de kriebels ook alweer hoor :D
Een reactie posten