Doorzetten!

"Doorzettingsvermogen is nergens mee te vergelijken. Het is belangrijker dan talent, krachtiger dan intelligentie en veerkrachtiger dan de beste strategie."

Met deze zin open ik dag 21 van de Super100-serie, inmiddels omgedoopt tot 'Gooi het roer om in 100 dagen'.

Waarom doorzettingsvermogen zo belangrijk is? Omdat je nu eenmaal niets hebt aan enkel bloedmooi zijn, een topopleiding hebben of geniaal zijn. Al heb je het alledrie, dan is dat nog geen waarborg voor succes hebben in het leven. Om succes te hebben, op welk vlak dan ook, moet je simpelweg nooit opgeven!

Geen enkel doel in je leven bereik je namelijk zonder hobbels en valkuilen. Als je liever opgeeft dan doorzet is er van succes nooit sprake. Ik zie hobbels en valkuilen liever als een manier om praktijkervaring toe te voegen aan boekenwijsheid en er mijn voordeel mee te doen. Om na elke val bij het opstaan ervaring op te rapen. En doorzettingsvermogen houdt de hoop op 'beter' levend. Of dat nou een betere baan is, een betere invulling van je dagelijkse doen en laten, een betere basis voor je kinderen of een betere wat dan ook. Groei, op eender welk gebied, komt van tegenslag.

In tegenwoordige tijd is doorzetten moeilijk. We hebben geleerd alles te willen en wel op dit moment. Dat kan als je een nieuwe tv wilt of nu een zomers spraykleurtje wilt hebben maar voor een hoop zaken gaat het simpelweg niet op. Voor die zaken, emotionele zaken, lukt het vaak in een eerste poging niet zoals we hadden bedacht en is het dus zaak om je niet van je doel af te laten brengen maar je schouders eronder te zetten en door te gaan.

Snelheid is dan niet van belang, niet stoppen wel.

En hoe zit dat met jou? Daag jij jezelf uit om de kracht van je doorzettingsvermogen optimaal te gebruiken? Ga die confrontatie aan en zie het als een mogelijkheid om te leren!

En wil je meedoen om in de laatste 100 dagen van dit jaar jouw roer om te gooien? Kijk dan alvast eens op Gooi jouw roer om . Het is nog wat vroeg maar ik help je wel herinneren tegen die tijd!

Overtreffende verwachtingen!

http://tinyurl.com/dcq7xb

Deze morgen stond ik op en was in een toch al goed humeur. Een slecht humeur komt bij mij ook niet zo vaak voor (in de morgen)! Het feit dat ik wakker ben geworden is wat mij betreft een bonus waar je niet sjacherijnig van mag worden :-)

Dan check ik de mail, werk wat taakjes af en deze morgen checkte ik een berichtje van een US-collega die mij de bovenstaande link stuurde van een deelneemster aan Britain's got Talent. Een enorme inspiratie! Een topbegin van mijn dag. Het overtrof al mijn verwachtingen.

Hoe vaak doe jij dat eigenlijk? Verwachtingen overtreffen? Wanneer geef jij net dat beetje meer om het verschil te maken tussen een rustig voortkabbelend leventje en het 'dat schepje erbovenop' doen.
Vaak zijn mensen slechts aanwezig in hun leventje. Dat beviel mij na jaren niet meer. Ik wilde meer dan wat ik er tot dat moment had uitgehaald. Dat klinkt gemakkelijk maar ik kan je vertellen dat het simpeler opgeschreven is dan in het echie uitgevoerd. Maar ik ben al wat jaren verder en heb mijn passie in het leven gevonden. Maar om de mentaliteit van 'tis wel goed zo' om te switchen in het gevoel 'ik wil meer, ik wil passie!' moet je wel even met jezelf aan de slag:

• je hebt een gezonde obsessie nodig om t beste uit jezelf te willen halen
• je moet trouw blijven aan elke gemaakte belofte
• je moet op de hoogte blijven van wat mensen van je verwachten
• details, hoe groot of klein ook, je onverdeelde aandacht geven
• klaar staan voor anderen
• de hobbels en kuilen voor lief nemen
• passie en enthousiasme behouden ondanks wat er op je pad komt
• je positiviteit nooit laten ondersneeuwen door tegenslag en narigheid

Als jij, net als ik, dat schepje erboven op kunt doen zou je jezelf wel een heel erg kunnen verrassen met waartoe jij in staat bent. Het zou wel eens je grootste kracht kunnen zijn en veranderingen in gang kunnen zetten waar je nu nog niet aan kunt denken.

En wanneer kun je daarmee beginnen? Nou, wat dacht je van gewoon vandaag? Doe vanaf nu altijd net iets meer dan er van je verwacht wordt, of het nou op je werk, voor je gezin of voor jezelf is. Geloof me, die inspanningen zullen worden beloond!

Maak er een fantastische dag van!

Niets erger dan een coach die zichzelf de hemel incoacht. Die elke privézaak te lijf gaat met technieken en oplossingen. Ik zou het soms wel willen maar de moeder en de mens heeft vaak in mij de overhand als het om privé gaat. Maar toch zijn er trucjes die ik ook op en voor mezelf toepas. De grootste truc is natuurlijk het schema. Ik hou me daaraan. Het brengt rust, zorgt dat de boel altijd aan kant en schoon is en daar vaar ik wel bij. En dan aan kant op de manier waarop dat kan met 4 kinderen in huis. Want ook hier is de woonkamer overdag natuurlijk regelmatig bezaaid met blokken en puzzelstukjes. Er moet natuurlijk wel geleefd kunnen worden!

Een schema is natuurlijk niet het uitganspunt voor iedereen. Sommigen leven nu eenmaal prettig onder stress en gedoe en vinden het rommelige geen probleem en maken schoon als het écht moet zodat je plezier kunt hebben van je resultaat. Prima! Maar als je lichamelijke klachten krijgt door je gestress en geren, als je met lood in je schoenen naar huis gaat omdat je geen zin hebt de zooi die je daar treft het hoofd te bieden en als je door deze zaken problemen krijgt met je functioneren in zowel je vrije als je werktijd .... dan is het misschien tijd om aan de slag te gaan.

Dan kun je natuurlijk, voor 5 euro per maand, je abonneren op het dagelijkse portie pep en klussenuitleg van Kaat Mossel door je in te schrijven voor Kaat's Methode. Niet meer na hoeven denken over wat er in je huishouden gebeuren moet en daarnaast ook nog 's met je neus op emotionele feiten gedrukt worden... om zo je hoofd en je huis op te ruimen.

Maar je kunt natuurlijk ook zelf een poging wagen. Maak een lijst van klussen in je huis en de tijd die je daaraan wilt besteden. Kaat's Methode neemt dagelijks, enkel de doordeweekse dagen trouwens, een half uurtje tot hooguit een uur in beslag. Weekenden zijn voor de leuk bij Kaat dus doen we enkel dat waar we zin in hebben en plezier aan beleven.

Maak een selectie uit de klusjes die dagelijks gebeuren, wekelijks, maandelijks en af en toe. En dan schuiven maar tot je een goed lopend geheel hebt. En flexibel blijven! Want als iets niet loopt moet je er niet mee doorgaan. Dan begin je gewoon weer opnieuw. Het kan even duren (jaaaaren in mijn geval) maar als het eenmaal loopt zul je er ontzettend veel plezier aan beleven. En een hoop tijd overhouden voor de leuke dingen in het leven en huishouden hoort daar wat mij aangaat niet bepaald bij!

Lentewerken

lekker met JJ in t zonnetje aan het laptoppen in de tuun


- Posted using Mobypicture.com

Voorjaarsschoonmaak

Ik kreeg het er vroeger helemaal benauwd van. De voorjaarsschoonmaak. Dan zag ik vanaf het schoolplein alle ramen al openstaan, beddengoed buitenhangen en stond alles bij thuiskomst op z'n kop. In mijn herinnering kon dat goed een hele week in beslag nemen.

Vre-se-lijk! Mijn hele leven op z'n kop enkel omdat de zon ging schijnen. Gordijnen werden gewassen, kleden met de bij de drogist gehaalde shamporaller gesopt en zilver gepoetst. Tot alles weer schoon en lentefris rook. Ik voelde me altijd ontheemd, Jessie-alleen-in-een-schone-wereld.

Ik weiger te voorjaarschoonmaken. Ik begin er niet aan. Ik hou het door het hele jaar heen wel lekker bij en ga dan in plaats van te boenen lekker in die eerste zonnestraaltjes van de lente zitten. Dát is waar het bij 'kaatmosselen' omgaat!

(voor wie dacht dat je hier een superhuisvrouw kon worden. Nee dus, maar wel een supergelukkige en met een frisse lentezonnige-toet!)

Spijt...

Spijt. Daarover schreef mijn eerste ex-mijnheer in zijn mail aan mij na 18 jaar. Spijt over de aanleiding van onze scheiding, spijt over de manier waarop de scheiding verder verliep. Een verrassende mededeling want eerlijk is eerlijk, ik wist niet beter of hij had enkel spijt dat ie ooit met mij in zee was gegaan. Dat viel dus weer mee.

Jarenlang dacht ik dat zijn spijt mij opluchting zou brengen. Maar daarvoor kwam het 18 jaar te laat. En dat bedoel ik niet bitter. Maar het zou waarschijnlijk allemaal anders zijn verlopen als ik na onze scheiding niet het gevoel zou hebben gehad dat ik volledig mislukt was en niets te bieden had. Ik zou niet begonnen zijn aan - en absoluut geen 14 jaar zijn blijven hangen in - mijn 2e huwelijk.

Dan zou ik misschien toen al bedacht hebben wat me in die 14 jaar langzaam duidelijk werd:

anderen kunnen doen met je wat ze willen, je bent en blijft je eigen oorzaak!

Een overpeinzinkje waard toch? Want daarin zijn we namelijk allemaal erg sterk. Een eenzame jeugd, een dominante moeder, een heerszuchtige echtgenoot, ontrouwe vrienden en pukkels op de verkeerde plaatsen op onmogelijke momenten... het ligt altijd wel ergens aan maar niet zo heel vaak aan onszelf. Spijtig! Want heel slachtofferig kun je je aandacht blijven richten op de rest van de wereld, maar zolang je blijft liggen veegt men voeten aan je af.

En dát heb ik de afgelopen jaren wel geleerd. Dat de invloed van anderen op mijn leven in bepaalde gevallen immens is geweest, maar dat ik ze hoogstpersoonlijk die ruimte heb gegeven. En dus leek me het handigste om te doen op te houden met me achter het gedrag van anderen te verstoppen en de verantwoordelijkheid bij mezelf neer te leggen, onder het motto:

Het maakt niet uit wat anderen doen, het maakt uit hoe jij erop reageert

Die wijsheid breng ik nog niet elke dag in werking, maar ik heb 'm al wel. Klaar om in te zetten (als ik er aan denk ;-)

Daarnaast geloof ik dat zaken lopen zoals ze lopen en dat het zo rot niet kan zijn of het is wel ergens goed voor. Want laten we eerlijk zijn: zonder mijnheer nr 1 geen mijnheer nr 2 , geen verhuizing naar Oirschot en daardoor geen kennismaking met mijn Allerliefste. En dat maakt alles wat krom is toch weer recht :-))

Dus al bracht het voor mij dan geen opluchting, hopelijk voor hem wel. Want je zult je maar 18 jaar lang schuldig voelen! En zelfs die wetenschap gaf me nog niet een klein 'lekker puh''-tje.

He get, wat volwassen!

wasbak overpeinzingen

zoals je in het 'dagelijkse blogje' van Kaat kunt lezen voelde ik me de laatste tijd een tikkie onrustig. Geen puf om alles te doen wat ik allemaal moest en met 100duizend zaken bezig in mijn hoofd waardoor ik niet al te veel zaken daadwerkelijk kon aanpakken.

De remedie? Zonder dat ik me daar bewust van was, bracht het schrobben van de wasbakken in de keuken de oplossing. Dat lijkt een treurige oplossing maar als het werkt....

En zo schrobde ik de onrust van me af, kreeg ondertussende glimmende wasbakken en de helderheid dat ik me beter kon gaan richten op zaken waar ik wel invloed op heb. Alle obstakels die ik de afgelopen tijd in mijn hoofd had verzameld passeerden de revue en zo kwam ik tot de conclusie dat het allemaal ontzettend erg was maar dat ik er niet dood aan zou gaan dus vooruit maar weer met de geit!

Natuurlijk heb jij ook van die momenten. Daarin kun je blijven hangen, maar zwelgen gaat te ver! Je bent op dat moment hartstikke zielig, mag je ook best even van genieten, maar dan wel weer door. Want ook al draai je het op dat moment zo dat anderen 'het' je aandoen, je hebt het heus volledig zelf in de hand hoe jij je voelt en hoe jij op zaken reageert.

Nou heb jij misschien niets aan het schrobben van je wasbakken (probeer het eens, kan geen kwaad!) maar krijg je meer rust in je bol door te gaan wandelen, flink te gaan sporten of een salsa-avondje vol te dansen (bij mij werkt het allemaal ;-) dan doe je dat. De badkamer in en eens flink vloeken, schelden en tieren en een half uurtje stevig doorhuilen is ook een prima oplossing.

Wat bij jou ook werkt, doe het! Wegtreuren doen we wel als er echt geen andere keuze meer is. En geloof me, keuzes zijn er altijd, je moet ze enkel durven maken.

de ochtend na het feest!

Hoewel het elke dag bal is in Huize Mossel is het maar 2 keer per jaar feest. Dan vieren we 3 verjaardagen tegelijkertijd.

Zo hoeven onze boven-rivierse contacten niet 6 keer onze kant op te komen en krijgen wij geen overdosis familie en vrienden. Het mes snijdt aan twee kanten! ;-)



Ons huis zit op deze dagen altijd vol. Gister vierden we de verjaardagen van mijn mijnheer, jongste zoon en enige dochter. En met ons vierden een man of 35, inclusief een stapel kinderen, mee. Er springt dus vanalles door het huis, overal staan glazen, lege pakjes drinken. Er wordt gesnackt, gekletst, gedronken en gevierd.

En het resultaat daarvan vinden wij als iedereen weer richting huis gaat. Omdat wij meestal een zondags feest houden heb ik geen zin om maandagmorgen om 6.30u op te staan in een puinhoop en daar mijn eerste koppie thee tussen te nuttigen. Dus gaat alles ´s avonds al op de schop.



Hoe? Dat kun je lezen in Kaat´s After Party Planner



Maar voor je na je feest gaat opruimen moet er eerst een feestje zijn. Hoe de voorbereidingen á la Kaat in zijn werk gaan lees je in deze folder.

moederendochter

Quinty & Jessica


- Posted using Mobypicture.com

We doen het te weinig!

Het is gewoon zo. Zodra je rompslomp in je leven krijgt gaat het als eerste op een laag pitje. En vooral de rompslomp in de vorm van kinderen want om dan nog 's naar de sauna te gaan of samen uit eten...
Je dacht natuurlijk dat 'het' sex was en ja die hoort ook in hetzelfde rijtje thuis. Want met een kind tussenin heb je geen andere anti-conceptie nodig.

Nu kan ik heel hard roepen dat je je hierdoor niet moet laten afhouden van tijd als volwassen mensen onder elkaar maar dat is roepen tegen een muur. Want het is gewoon een feit dat je als je eenmaal een gezin hebt je niet zo gemakkelijk meer kiest voor grote-mensen-dingen-samen.

Neem nu deze week, Nationale Restaurantweek nogal liefst! Op restaurantweek kun je t/m 9 maart een gastronomisch diner boeken voor 25 euro p.p. Toptip dus die ik driftig uitdeel maar om nou zelf een boeking te doen... nee, dat nou ook weer niet. En toen ik dus ineens op een helder moment dacht 'dat is misschien ook wel leuk voor ons' verzon ik er ter plekke bij dat de kinderen dat misschien geweldig zouden vinden en dat we dus met z'n allen konden gaan. Want hadden ze niet kort geleden gemeld dat ze wel eens 'echt' uit eten wilden gaan? Ja, dat hadden ze, maar zij bedoelen met 'echt' uit eten zoveel spareribs eten als je kunt in het steakhouse en niet de Negenmannen in Boxtel waar ik wel naar toe wil.

De sauna van afgelopen zondag was een topper maar omdat we op tijd terug naar huis moesten vanwege een vertrekkende opa en oma ook niet zo relaxt als eigenlijk zou moeten in de sauna. Genoten hebben we dus wel, zelfs nauwelijks over de kinderen gepraat (nauwelijks...) maar volledig ontspannen zat er niet in omdat ik de klok in de gaten hield.

Ik roep dus hard maar maak me zelf ontzettend schuldig aan het 'wijzijnvaderenmoeder'-syndroom. Waaruit maar blijkt dat mensen die heel hard het evangelie verkondigen óf niet menselijk zijn óf gewoon liegen want je kunt mij niet wijsmaken dat je je gezin volledig kunt negeren als je je plannetjes smeedt om quality-time met je partner door te brengen.

Dus zoek ik, net als heel veel anderen, naar die gulden middenweg tussen pannenkoekenhuis en gastronomisch diner en een gezellig uitje of gezellig sámen uit!
Als jij de juiste wegwijzers al hebt gevonden hoor ik het graag....